Koniec z życiem w ciągłej reaktywności i niezrealizowanym potencjale

5 czerwca 2022 - Steve Beckow


Po zaangażowaniu się w boskie cechy, jako sposób zakotwiczenia się w nich, to, co następnie staje mi przed oczami, to wzorce reakcji, które wywołują wazany (podstawowe problemy, traumy z wczesnego dzieciństwa).

Zaangażowanie nie zapobiega wyzwalaniu moich wzorców. W tej chwili determinuje jedynie moją reakcję.

Odkrywam, że te automatyczne wzorce reakcji są niezależne od waz, które je zrodziły. Są dziećmi wazan.  Zawierają w sobie myślenie wazan, ale mogą funkcjonować oddzielnie.

Są tak samo uciążliwe jak same wazany. Ktoś położył swój mokry płaszcz na koszuli, którą suszyłem. Gdzie są moje szczypce... znowu?  Ktoś nie dokręcił pokrywki od gorącego sosu i gdy nim potrząsnąłem, cały się nim oblałem.

Bardzo możliwe, że to ja jestem przyczyną tych wszystkich zdarzeń. Ale mój automatyczny filtr zakłada, że to ktoś inny. Muszę dobrze wyglądać i mieć rację.

Jak już wspomniałem w innym artykule, (1) im bardziej skupiam się na jakiejś sprawie i im bardziej zaczyna ona wyglądać tak, jakbym to ja był winowajcą, tym bardziej moje samozachowawcze spojrzenie słabnie. Są one odwrotnie proporcjonalne.

Ale cały ten schemat jest reaktywny. Dlatego teraz po prostu to porzucam. Dość długo się tym bawiłem, pod tym i innym kątem, a teraz bardzo ułatwiłem sobie życie, po prostu to porzucając, jak kartkę papieru, którą wyrzucam do kosza.

W ten sposób rozwijam w sobie umiejętność porzucania wazan i wzorcowych reakcji. Ale wymaga to całodobowej czujności.

Mam wzorce reakcji dotyczące chodzenia spać, wstawania, oczyszczania, jedzenia, picia itd. Wygląda to trochę jak gra w warcaby.  (2) Uderz jednego, a pojawi się następny.

Niemniej jednak, jeśli mam kierować konsorcjum firm - a także pisać - nie mogę sobie pozwolić na drażliwość, podejrzliwość czy wrogość. Wazany i wzorce muszą odejść.

Wiem, że w opowiadaniu grzechy kierownictwa są znacznie zwielokrotnione. To, co dla mnie byłoby irytującym spojrzeniem, może stać się wypowiedzią z wysoka przy chłodnej wodzie.

To jest działanie w trzech etapach.  Jestem czujny na wzorce reakcji. Zwracam uwagę na wazany. Ale jestem też nieustannie odnawianym zaangażowaniem w boskie cechy.

I jestem źródłem miłości, która wypływa z mojego serca i jest wysyłana do świata.  Robienie tylko tego ostatniego sprawiłoby, że pozostałe byłyby niepotrzebne, ale też prawdopodobnie sprawiłoby, że porzuciłbym tę pracę.

Zwiększenie mojej samoświadomości - mojej czujności - jest niezamierzoną konsekwencją zaangażowania się w boskie cechy.

Jest to kolejny przypadek odradzania się. Nie ma już nikogo, do kogo mógłbym się zwrócić o wskazówki. Albo sam się poprowadzę, albo nic nie zostanie zrobione, a ja przeżyję kolejne życie pełne wiecznej reaktywności i niezrealizowanego potencjału.

Przypisy

(1) "Szukanie winy jest jak wypowiadanie wojny człowiekowi", 29 maja 2022, https://goldenageofgaia.com/2022/05/29/finding-blame-is-making-war-on-a-person/.

(2) W dzieciństwie gra na wesołym miasteczku, w której uderzenie kreta wyskakującego z dziury powoduje pojawienie się kolejnego.