Kiedy walczymy o utrzymanie największych przyjemności w życiu, często wydają się one umykać. Starożytna wedyjska tradycja duchowa oferuje mądrość na temat tego, jak praktykować zmysłowość w sposób ugruntowany.
Często uczy się nas, że musimy gonić za przyjemnością. Możemy wierzyć, że im ciężej pracujemy, aby zdobyć nasze pragnienia, tym więcej będziemy mogli doświadczyć przyjemności. Wielu z nas w końcu zapędza się w ziemię, co skutkuje problemami zdrowotnymi, problemami w związkach i innymi trudnościami wynikającymi z przepracowania i pogoni za przyjemnością. Często kończy się to tym, że wyglądamy - i czujemy - zupełnie odwrotnie do przyjemności!
Starożytna wedyjska tradycja duchowa uczy, że istnieje inny sposób podejścia do dążenia do przyjemności, ogłoszonego jako jeden z czterech celów ludzkiego życia.
Zostaliśmy stworzeni, by cieszyć się życiem, a nie tylko je znosić. Wedyjskie podejście do przyjemności jest dwutorowe: rozwijanie mięśni samokontroli i postrzeganie przyjemności w sposób duchowy.
Rozwijaj swoje mięśnie samokontroli
Może się to wydawać sprzeczne z intuicją, ale wstrzemięźliwość przynosi przyjemność w życiu. Im bardziej potrafisz powstrzymać swoje zmysły, tym bardziej będziesz w stanie cieszyć się tym samym doświadczeniem zmysłowym, kiedy zdecydujesz się mu oddać.
Wyobraź sobie na przykład, że uwielbiasz lody waniliowe. Pragniesz ich przez kilka dni lub nawet tygodni, a potem w końcu możesz delektować się ich słodkim smakiem. Pierwszy rożek lodów jest niesamowity. Ale potem możesz mieć ochotę na kolejnego. A potem jeszcze jednego. I tak dalej. Kiedy dojdziesz do ósmego rożka, lody mogą już nie smakować tak dobrze. Przy dziewiątym lub dziesiątym rożku możesz mieć wstręt do tego samego przedmiotu, który na początku sprawił ci tak ogromną przyjemność!
Aby rozwinąć swoje mięśnie samokontroli, pomaga powstrzymanie się od ulubionej zmysłowej przyjemności przez tydzień i skierowanie swojej energii na tworzenie czegoś (sztuki, pisania lub robienia czegoś rękami). Kiedy możesz skierować swoją energię na twórczą ekspresję, możesz doświadczyć zwiększonej inspiracji, entuzjazmu, wyobraźni, wglądu i zdolności do podtrzymania tworzenia pięknych dzieł sztuki, poezji lub muzyki. Zaczynasz łączyć się z głębszym źródłem przyjemności, które wyłania się z Twojego wyższego Ja, niezależnego od nikogo lub niczego innego.
Uploaded image
Przyjemność, według Wed, jest czymś, co ostatecznie istnieje w tobie. Często myślimy, że potrzebujemy innej osoby lub pewnych obiektów zmysłów (jak lody), aby doświadczyć przyjemności, ale istnieje głębszy rodzaj przyjemności, który żyje poza twoimi zmysłami. Kiedy głęboko łączysz się ze swoją wyższą Jaźnią jako źródłem wszelkiej przyjemności, możesz stać się panem swojego umysłu i zmysłów, regulować swoje zmysłowe przyjemności i maksymalizować ilość przyjemności, jaką czerpiesz z tego, czemu oddajesz się oszczędniej.
Wedyjska tradycja duchowa przedstawia nam wolne od winy i wstydu doświadczenie przyjemności, której możemy najpełniej doświadczyć, gdy nie jesteśmy pełni pragnień i pożądania. Jedną z oznak duchowego rozwoju według tradycji wedyjskiej jest to, że nie pragniesz więcej przyjemności, kiedy w naturalny sposób pojawia się ona na twojej drodze.
Coś, co możecie zrobić, aby przyjąć przyjemności życia, to zrobić to w zdrowych granicach. Najlepsze granice to te, które ustalasz dla siebie w oparciu o osobiste przekonanie o tym, "dlaczego" za nimi stoją. Ten proces tworzenia dobrze zdefiniowanych granic wokół przyjemności pomaga ci przejąć odpowiedzialność za swoją radość, dzięki czemu możesz cieszyć się ciastem czekoladowym, a nie ciastem czekoladowym cieszącym się tobą (co zdarza się we wszelkiego rodzaju kompulsjach).
Tak więc, jeśli kochasz ciasto czekoladowe, możesz wymyślić, jak nadal cieszyć się nim, ale nie cierpieć podczas jego spożywania? Być może oznacza to ograniczenie go do smakołyku raz na miesiąc. Albo, jeśli naprawdę masz problem z odzwyczajeniem się od niego, czy możesz wymyślić, jak ograniczyć jego dzienne lub tygodniowe spożycie do ilości, która ci nie zaszkodzi? Im więcej będziesz ćwiczyć odpuszczanie pragnienia ulubionej przyjemności zmysłowej, tym bardziej będziesz w stanie cieszyć się nią, gdy będziesz to robić z umiarem i samokontrolą.
Spójrz na przyjemność w duchowy sposób
W Wedach są cztery cele ludzkiego życia: dharma (moralność), artha (dobrobyt), kama (przyjemność) i moksha (duchowe wyzwolenie). Wedyjska tradycja duchowa uczy nas patrzeć na przyjemność w sposób duchowy, widząc ją w kontekście dharmy i moksy. Oznacza to, że przyjemność powinna zawsze zawierać się w moralności i być doświadczana w sposób wolny od presji pragnień czy zachcianek.
Kiedy już rozwinąłeś swoje mięśnie samokontroli poprzez abstynencję, a następnie skierowałeś swoją energię na twórcze działania, ustalając jednocześnie samookreślone granice doświadczania przyjemności, następnym krokiem jest zobaczenie przyjemności taką, jaką jest.
Na tym etapie posiadanie i korzystanie ze zmysłowych przyjemności nie definiuje twojego wyrzeczenia. Prawdziwe wyrzeczenie oznacza postrzeganie światowych przyjemności jako przemijających i efemerycznych, nawet gdy się nimi cieszysz. Ten sposób patrzenia na przyjemność jest realistyczny. Nie wiąże się z obsesją czy pogonią za czymkolwiek lub kimkolwiek. W rzeczywistości, zgodnie z duchowymi prawami życia, im bardziej odpuszczasz sobie coś, tym bardziej to do ciebie przyjdzie, naturalnie i organicznie.
"...Zgodnie z duchowymi prawami życia, im bardziej odpuścisz coś, tym bardziej to do ciebie przyjdzie, naturalnie i organicznie".
W Wedach znajdują się dwa przykłady, które ilustrują moc i paradoks wyrzeczenia w działaniu. Jednym z nich jest mędrzec Durvasa, o którym mówi się, że stale i swobodnie spożywa jedzenie, a jednak wiadomo, że jest na wiecznym poście. Drugi to Pan Kryszna, który spędzał czas z wieloma mleczarkami, ale jest również znany jako wieczny brahmachari (celibatariusz). Obaj postrzegali uczestniczenie w ich przyjemnościach jako przemijające.
Kiedy możesz wejść w romantyczny związek, cieszyć się przyjemnością płynącą z nowej przyjaźni lub zachwycić się kawałkiem czekoladowego ciasta wiedząc, że wszystko to może przyjść i odejść, a to kim jesteś jako duchowa istota nie jest od nich zależne, to jest to moksa, duchowe wyzwolenie, w praktyce.
Często, gdy w końcu otrzymujemy przyjemny obiekt naszego pragnienia, towarzyszy temu strach przed utratą tego właśnie obiektu. Ciągłe pamiętanie o przemijalności ziemskich przyjemności znacznie łagodzi to porywające uczucie i uwalnia nas od chwytania i trzymania się.
Ten duchowy sposób patrzenia na przyjemność wyzwala cię. Zapewnia szczęśliwe życie, pełne przemijających przyjemności, którymi możesz się swobodnie cieszyć, bez pochłaniania przez pogoń, czy też czucia się lepszym lub gorszym z czymś lub bez kogoś.
Pytania i praktyki do refleksji nad przyjemnością
Pisanie ma potężny sposób na budowanie twojego przekonania. Aby zbudować przekonanie do praktykowania samokontroli i dostrzegania przyjemności w jej ulotności, możesz zastanowić się nad:
Jakie pragnienie zajmuje w tobie najwięcej miejsca w głowie?
O czym często myślisz?
Napisz, jakiego rodzaju niekorzystne konsekwencje mogłyby ewentualnie wyniknąć z osiągnięcia przez ciebie przedmiotu pragnienia, zwłaszcza jeśli już je zrealizowałeś lub mógłbyś łatwo popaść z nim w przesadę.
Jeśli naprawdę chcesz jeść słodycze, to jakie negatywne skutki mogłyby wyniknąć z nadmiernego pobłażania im? Jeśli naprawdę szukasz romantycznego partnera, co mogłoby spowodować, że desperacja przeoczyłabyś w drugiej osobie, co może się później skończyć dla ciebie szkodliwie?
Jaka jest podstawowa rana, którą dążenie do zaspokojenia pragnienia może dla ciebie odegrać? Czy istnieje jakiś ból, którego odczuwania pomaga Ci uniknąć dążenie do przyjemności?
Czy nadmierne spożywanie ciasta czekoladowego jest czymś, co robisz po prostu z przyzwyczajenia? Czy może istnieje jakiś rodzaj bólu lub niewygodnego uczucia, którego jedzenie ciasta czekoladowego pomaga ci uniknąć? Jeśli chodzi o romantycznego partnera, czy istnieje emocjonalny ból, którego wolałbyś uniknąć, a który sprawia, że posiadanie w swoim życiu kogoś innego, kogo możesz kochać i poświęcać mu uwagę, jest szczególnie atrakcyjne?
Figura out jak wciąż cieszyć się co ty już cieszysz się, przyjemnością-mądrości, który zapewnia że ty no cierpi jako rezultat twój pragnienie.
Jeśli kochasz ciasto czekoladowe, jaka jest przydzielona ilość, którą możesz bezpiecznie skonsumować, nie robiąc sobie krzywdy? Czy możesz to zrównoważyć poprzez bycie bardziej aktywnym? Jeśli chodzi o romantyczne partnerstwo, czy istnieją pewne wartości i cechy charakteru, które możesz ustawić jako swoją północną gwiazdę, aby rozeznać, czy przyszły partner do nich pasuje? Czy możesz praktykować i wcielać te wartości i cechy w siebie, aby pomóc przyciągnąć kogoś innego, kto będzie w stanie odzwierciedlić je z powrotem do Ciebie?
Jaki wyższy ideał może połączyć cię z "dlaczego" stojącym za twoimi osobistymi ograniczeniami, gdy kuszą cię pragnienia przyjemności?
Przykładem tego jest jeden z moich osobistych ideałów: "Moje ciało jest moją świątynią".
Ciesząc się tym, co sprawia ci największą przyjemność, delektuj się tym całkowicie. Utrzymuj swój umysł w chwili obecnej, bez wracania do przeszłości lub przewidywania przyszłości, przypominając sobie o ulotności tego doświadczenia.
Podczas jedzenia ciasta czekoladowego lub podczas randki staraj się skupić na przyjemności, którą odczuwasz w tej chwili. Jednocześnie przypominaj sobie, że "to też przeminie", aby nie przegapić pełnego doświadczenia w chwili obecnej.
Życzę ci wiele radości, gdy będziesz budować swoje mięśnie samokontroli i patrzeć na przyjemność w duchowy sposób!
**By Ananta Ripa Ajmera
**Source
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz