Ukryta przeszłość

Autor: Peter B. Meyer

Złoty wiek Atlantydy

Atlantyda istniała kilkaset tysięcy lat temu. Większość atlantydzkich czasów była erą Światła! Tylko ostatnia faza, okres od 17 500 pne do 10 500 pne, była, w kategoriach współczesnych, ciemnym, ale uczącym się wiekiem.

Złoty Okres Atlantydy miał najwyższy poziom świadomości Światła w jakiejkolwiek zaawansowanej cywilizacji kiedykolwiek osiągniętej na planecie Ziemia, wyższy niż Lemuria i Mu. Nieco modne stało się uważanie Lemurii za cywilizację utopijną i chociaż rzeczywiście osiągnęła ona stosunkowo krótki etap wysokiej świadomości, większość z nich w tamtej epoce nie była tak naprawdę w ciałach fizycznych, ale raczej w eterycznym bóstwie i nie napotkała trudności, które miały miejsce na ziemskim etapie fizycznym.

W Złotym Wieku Atlantydy piramidy były trój- lub czterostronne, w zależności od przeznaczenia, i były zazwyczaj wykonane z marmuru, granitu i złożonych kryształów. Trójstronne piramidy były używane jako anteny do przyciągania i wzmacniania energii oraz kierowania ich do siatki warstw w celu zasilania domów i fabryk oraz tworzenia pól energetycznych do różnych celów.

Było wśród nich wiele błyskotliwych dusz. Byli wśród nich między innymi Galileusz, Izaak Newton, Einstein, Nikola Tesla, Edison, Marcel Vogel, Ronna Herman i Da Vinci.

Do dziś nie jest znany okres cywilizacji Atlantydy w historii Ziemi, ponieważ literatura na ten temat znajdująca się w archiwach biblioteki aleksandryjskiej została zniszczona 2300 lat temu. Władcy Aleksandrii chcieli osiągnąć jeden z najśmielszych celów ludzkości: zgromadzić całą wiedzę świata pod jednym dachem.

W czasach swojej świetności Biblioteka Aleksandryjska mieściła bezprecedensową liczbę zwojów i przyciągała największe umysły greckiego świata. Jednak pod koniec V wieku p.n.e. wielka biblioteka zniknęła. Wielu wierzyło, że została zniszczona w katastrofalnym pożarze. Prawda o powstaniu i upadku biblioteki jest znacznie bardziej złożona.

**Source