Ten kawałek został opublikowany na stronie naszej grupy MeWe i zapytałem, czy możemy go tutaj opublikować, ponieważ tak wielu z nas może odnieść się do uczucia...
przez Starshed Lumen, 8 maja 2021 (o 2:22 a.m.)
Ten tekst został zainspirowany, gdy siedziałem w ciszy, spokoju i ciemności; nie mogąc zasnąć i nieco zaniepokojony myśląc o pewnych rzeczach, które słyszę i czytam. Te słowa pojawiły się w mojej świadomości...
Rozumiem samotność; będąc w zatłoczonym pomieszczeniu.
Dystans, który się czuje, będąc otoczonym przez tych, którzy tańczą do zmanipulowanej melodii.
Możemy być razem, ale stoimy bardzo daleko od siebie.
Większość podąża za hipnotyzującym piperem, podczas gdy ja podążam za tęsknotami mojego serca.
Stoję samotnie, ponieważ nie mogę jeszcze sprawić, byście zrozumieli rzeczy w dokładnie taki sam sposób, jak ja. Ale przecież przebudzenie do prawdy musi pochodzić od istoty, która mieszka w tobie.
Nie mogę stać i krytykować cię, ponieważ ja też kiedyś tam byłem.
Nie mogę nazwać cię głupim lub ignorantem, ponieważ do tej pory wciąż nie jesteś świadomy prawdy.
Wszyscy musimy odbyć tę podróż. Każdy z nas w pewnym momencie musi zacząć.
Nikt inny nie może osądzać drugiego, ani nawet zmuszać go do rozpoczęcia przebudzenia.
Duchowości nie demonstruje się intelektem, posiadaniem specjalnych mocy czy tym, że ktoś wie więcej niż inni. Miarą duchowości jest uznanie każdego za moją siostrę i mojego brata.
Rozumiem samotność, ponieważ na tym świecie jestem teraz przebudzony, otoczony przez tak wielu, którzy mają jeszcze przed sobą własną podróż.
Mogę jedynie zasiać ziarno lub zaoferować delikatne wskazówki, tak jak je widzę. Wtedy zaczynasz budzić się z drzemki, aby stawić czoła wiecznej rzeczywistości.
Zrozumienie samotności wynika z tego, jak bardzo rozwinęliśmy się duchowo. W końcu dochodzimy do zrozumienia naszej własnej boskości, prawdy i tego, że nigdy, przenigdy nie byliśmy naprawdę pozostawieni sami sobie.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz