Drzewo życia

 

 

Piktogram Drzewa Życia (fot 1) stanowi nieodłączną część ezoteryki całego świata, widać go w niemalże we wszystkich kulturach znanych nam cywilizacji od Mezopotamii (fot. 2)

po starożytny Egipt i Bliski Wschód, skąd prawdopodobnie zaadoptowali go Żydzi, a przynajmniej tak utrzymują kulturoznawcy. Sam kształt piktogramu, z hebrajskiego zwanego (w fonetycznej transliteracji na język polski) Ec Chaim, jest oparty na świętej geometrii i numerologii i prawdopodobnie nie należy do żadnej kultury, nikt go nie „wymyślił”, nikt go nie „odkrył”, on się raczej sam wyłania z kwantowej próżni (która w przeciwieństwie od tego, jak została nazwana, jest faktycznie posiadającą swoistą strukturę pełnią i stanowi podłoże naszej egzystencji jako ludzi oraz wszystkiego we Wszechświecie) i wraz z innymi kształtami świętej geometrii takimi jak: Nasienie Życia, Kwiat Życia i Owoc Życia, wpisuje się w

zawierający wszystkie wzorce życia Sześcian Metatrona (fot. 3). Stąd każdy płód w łonie matki, zanim przyjdzie na świat, przechodzi stadia podziału komórkowego od Nasienia aż do całego Drzewa. Często więc Ec Chaim kojarzony jest z ezoteryczną budową Człowieka, ale o tym za chwilę, po opisie zasadniczych elementów samego Drzewa.

Podstawowy kształt Ec Chaim składa się z trzech gałęzi/filarów i od prawej strony do lewej są to Filary: Miłosierdzia, Równowagi/Łagodności i Surowości. Na tych gałęziach/filarach rozmieszczone jest dziesięć sefirotów, kulistych sfer skupiających charakter energii i informacji właściwych danemu stadium rozwoju idei i jej schodzenia w materię. Sefiry te od pierwszej do dziesiątej noszą następujące hebrajskie nazwy/imiona określające jednocześnie przymioty i Imiona Stwórcy (nazywanie kogoś lub czegoś poprzez wymianę jego przymiotów jest bardzo dobrze znane we wszystkich kulturach. Na przykład w językach słowiańskich niedźwiedź albo медведь to dosłownie zwierzę, które wie, gdzie miód.): 1. Keter (Korona) – Stwórca Objawiony, 2. Chochma- Mądrość, 3. Bina – Zrozumienie, 4. Chesed – Miłosiedzie, 5. Gewura/Gebura- Siła, 6. Tiferet/Tiparet – Piękno, 7. Neca – Zwycięstwo, 8. Hod – Gloria, 9. Jesod – Fundament, 10. Malkut- Królestwo. Z tak uproszczonego opisu już widać, że Stwórca istnieje w Stworzeniu i poza Nim jest zatem jednocześnie Immanentny i Transcendentalny.

Drzewo życia w swej całości występuje jednocześnie w czterech światach: Świecie Emanacji – Azilut, Świecie Stworzenia- Berijá, w Świecie Formowania/Formacji – Jecirá i w Świecie Czynów – Asijá (fot.4).

Tutaj wypada także podkreślić, że holistyczne podejście do piktogramu Drzewa Życia dyktuje także, iż każda s’fira zawiera w sobie elementy wszystkich pozostałych s’firotów (piszemy sefirot, sefira, ale wymawiamy s’firot, s’fira). Według współczesnej nauki tych wymiarów, czyli światów, jest co prawda więcej, ale żyjemy w świecie holograficznym i niezależnie od tego, ile tych wymiarów jest — czego zresztą nie da się ustalić, gdyż po wyjściu z czterech, w których funkcjonujemy, mam do czynienia z nimi wszystkimi — można się domyślić, że Drzewo Życia i zamieszkiwane przezeń cztery światy, to pojęciowy obraz zamieszkiwanej przez nas — i specjalnie dla nas stworzonej — czterowymiarowej rzeczywistości. Krócej i prościej niż używając piktogramu Ec Chaim, nie da się tej rzeczywistości opisać, chociaż Gwiezdne Matki go znalazły w postaci Koła Nauki, ale o tym w drugiej części tego artykułu. Podziwiać więc należy geniusz Ludzki, który potrafił wszystko to ogarnąć i zapisać i zapamiętać na długo przed odkryciem zasad mechaniki kwantowej i Nierówności Bella! Sam w sobie fakt ten przeczy przyjętemu przez świat nauki pojęciu rozwoju Człowieka od „włochatego barbarzyńcy” do istoty rozumnej i raczej zdaje się potwierdzać to, o czym mistycy od zarania wiedzieli i wiedzą: Że jako gatunek Ludzki rozpoczęliśmy od bardzo wysokiego stanu świadomości Jedności ze Stwórcą, a cała nasza (dotychczas poznana i odkryta) historia to historia powolnego staczania się w niepamięć i coraz niższe poziomy świadomości. Kryon zresztą twierdzi to samo.

Na Drzewie Życia mieszczą się trzy trójkąty: Górny, którego wierzchołek stanowi s’fira Keter, prawy kąt Chochma a lewy Bina. W tradycji hebrajskiej nazywa się on też Ojcem i Matką, a ezoterycy chrześcijańscy widzą w nim Świętą Trójcę (z prawej strony fot. 5). Pozostałe trójkąty to Etyczny (wierzchołek w sefirze Tiferet, lewy kąt w Gewurze a prawy w Chesed i przedstawia sobą świat mentalny, inaczej zwany ludzkim ciałem mentalnym) i Astralny (wierzchołek w Jesod, lewy kąt w Hod, prawy w Neca, świat emocjonalny, inaczej zwany ludzkim ciałem emocjonalnym). Bliższy opis tych trójkątów i odpowiadających im światów w drugiej części artykułu. Prócz tego, są one ściśle związane z układem 22 ścieżek, czyli wszystkich możliwych połączeń między sf’irotami oraz ich odniesieniem do wszystkich liter hebrajskiego alfabetu, który w ezoterycznej tradycji jest uważany za święty. Świętość Pięcioksięgu (pierwszych pięciu ksiąg Starego Testamentu w Biblii Tysiąclecia) więc nie tylko polega na tym, że został spisany pod natchnieniem Stwórcy, został on także spisany świętymi literami, które we wszystkich wyżej wymienionych światach mają ukryte, czyli mistyczne znaczenie. Niestety, opis tego wszystkiego jest zbyt skomplikowany i bardzo daleko wykracza poza ramy niniejszego artykułu, w którym pragnę przedstawić Drzewo Życia jak najbardziej przystępnie i zrozumiale, bez wdawania się w detale. Dodam więc tylko, że owe trzy trójkąty razem zrzeszające aż dziewięć aspektów Stwórcy jednocześnie stanowią dziewięć aspektów duszy ludzkiej, jak je nam przedstawia Kryon!

Po lewej stronie fot. 5 znajduje się graficzna reprezentacja tzw. Ścieżki Płonącego Miecza, czyli drogi schodzenia energii i światła od pierwszej sefiry (Boga Objawionego) aż do ostatniej (Malkut, Ziemi). Miecz ten także występuje w postaci Węża! I wtedy Drzewo życia wygląda tak, jak na fot. 6:

Teraz dopiero wyraźnie widać możliwość zupełnie innej interpretacji opowieści biblijnej o rajskim drzewie i żyjącym nań wężu-kusicielu, a co za tym idzie o tej, która głosu tego węża posłuchała! Jakże często podkreślana przez Kryona świętość Kobiety, kreślony przez niego jej wizerunek jako tej, która pierwsza słyszy i rozumie głos Matki Stworzenia (lewego kąta Górnego Trójkąta), jako pierwotnej szamanki umiejącej ten głos zinterpretować, staje się w świetle tej informacji — mam nadzieję — bardziej oczywisty i zrozumiały.

Drzewo Życia przedstawia sobą także ciało Człowieka Uniwersalnego (albo według Kabały jest to ciało Adama Kadmona), wpisanego w kosmos, a przynajmniej w układ słoneczny (fot. 7) I tak pierwszej sefirze, Keter, przypisuje się Plutona, o którym z astrologii wiadomo, że reprezentuje wyższą perspektywę — duchowy wymiar — życia doczesnego i wybiega poza nie, pomaga w transformacji ze starego na nowe, czyli choć malutki i przez astronomię zdetronizowany jako planeta, Plutona można jednak potraktować jako „Głównego Dyrektora Rady Nadzorczej”. W niektórych tradycjach mistycznych Keter nie przedstawia sobą żadnej planety (fot. . Moim zdaniem, obok Plutona, można sefirze Keter przypisać centrum galaktyczne, nazwane przez Gwiezdne Matki Wielkim Słońcem Centralnym i umieszczonym w piaście Koła Nauki, ale o tym w drugiej szczęści. Poniżej zamieszczam obie tradycje rozkładu planet po sefirach, gdyż z wyjątkiem Keter, zgadzają się ze sobą w przypadku pozostałych 9 sefitorów (zdj. 7) I tak, podążając ścieżką Płonącego Miecza, czy Węża Mądrości są to:

Chochma – Uran; Bina – Saturn; Chesed – Jowisz; Gewura – Mars; Tiferet/Tiparet – Słońce; Neca – Wenus; Hod – Merkury; Jesod – Księżyc; Malkut – Ziemia. Można od razu zauważyć, że tutaj brakuje Neptuna, jego znaczenie dla Ziemi z punktu widzenia astrologii, która jest — jak ją określa Kryon – „najstarszą nauką świata”, w drugiej części.

Zatrzymując się jeszcze na fot. 7, pragnę zazanaczyć, że cztery światy tutaj potraktowane są jako zasłony między obliczami boskimi, ale za to nie uwzględniają wtedy Da’at, czyli tzw „Ukrytej sefiry” znajdującej się na gałęzi/filarze Łagodności, ale jako „Przepaść” między światem opisanym Górnym Trójkątem (Przejawionego) Ojca i Matki a pozostałymi obliczami boskimi i innymi światami. Taki obraz jest spójny z tym, o czym mówi Kryon, że ile by tych s’firotów, czy części duszy nie było, wszystkie muszą się wpisać w 9 głównych aspektów i energii duszy ludzkiej. Bliższy opis zasłon w drugiej części tego artykułu. Już tutaj jednak pragnę zaznaczyć, że choć mówi się o Drzewie Życia, jak o przedstawiającym dwa oblicza boskie (tzw. Długie i Krótkie), nie należy tego traktować dosłownie, gdyż w obu wersjach judaizmu: tej egzoterycznej, jak i tej ezoterycznej od zawsze istniał surowy zakaz przedstawiania Boga w jakiejkolwiek postaci, włącznie z ludzką. Żydzi więc od zawsze wiedzą to, co innym musi przypominać Kryon: „Nie nadawajcie Bogu cech ludzkich!” Tutaj jednak moim zdaniem kryje się coś więcej (o czym w drugiej części), gdyż numerologicznie Kryon też jest jedenastką!

Pod względem świata anielskiego, sefirotom Drzewa Życia patronują aniołowie w następującej kolejności (Uprzedzam, różne tradycje kabalistyczne przypisują każdej sefirze trochę innych, choć zawsze męskich aniołów, trzymam się jednak tutaj najbardziej rozpowszechnionej wersji tej prastarej tradycji):

Keter – Metatron; Chochma – Raziel; Bina – Cafkiel; Chesed- Cadkiel; Gewura – Chamuel; Tiferet – Rafael; Neca – Haniel; Hod – Michael; Jesod – Gabriel; Malkut- Sandalfon (fot. 9) Jak widać, większość tych aniołów pochodzi z rodziny Elohimów, istot łączących w sobie duchy natury i świata formy, a co za tym i idzie — delfiny! - z wyjątkiem dwóch: Metatrona i Sandalfona. O aniołach obdarzonych imieniem kończącym się na ON w drugiej części artykułu.

Skoro Drzewo życia to inaczej ciało Adama Kadmona (Człowieka Uniwersalnego) jest to także model dający się wpisać w anatomię i wtedy sefiroty znajdujące się na Filarze Łagodności odpowiadają niektórym czakramom. (fot. 10)

Keter to czakram koronny, a ukryta, 11 sefira Da’at to czakram gardłowy, Tifaret to serce i zarazem splot słoneczny, Jesod to czakram podpępkowy, a korzenny to Malkut. (fot.10)

Wtedy Chochma, Bina, czyli obie strony głowy (uszy?) Człowieka Uniwersalnego (ale i Gewura i Chesed) informują i szyszynkę, i tarczycę, a znajdujące się na barkach Adama Kadmona Gewura i Chesed czakram serca i splot słoneczny (ale także ich wpływ odczuwają znajdujące się po obu stronach głowy Chochma i Bina). Neca i Hod to oba biodra Człowieka Uniwersalnego. Jak widać, mistycy od wieków zdawali sobie sprawę, że subtelna anatomia ciała ludzkiego, prócz z ciała fizycznego, składa się jeszcze z ciała eterycznego, emocjonalnego, mentalnego, przyczynowego, świętego i boskiego co widać także na (fot.7). Każdy z nas jest wielowymiarowy i istnieje wszędzie naraz, niezależnie od tego, czy jest tego świadomy, czy nie.

Wydaje mi się, że tutaj można zakończyć opis podstawowych elementów Drzewa Życia, aby niczego niepotrzebnie nie komplikować. Dlaczego w ogóle o tym wspominam? Piszę, ponieważ Drzewo Życia i związana z nim wiedza kabalistyczna moim zdaniem stanowi jedną z najbardziej obszernych i natychmiast rozpoznawalnych składnic nauk zasadniczych, przekazanych Ludzkości 50 tysięcy lat temu przez Gwiezdne Matki, które nauczały nas jej na Lemurii i na pozostałych 11 węzłach siatki krystalicznej. Trochę szerszy opis wiedzy kabalistycznej i jej relacji do przekazu Kryona oraz opis innych składnic nauk zasadniczych Gwiezdnych Matek zostawiam jednak na drugą część tego artykułu.