Główny przywódca ruchu brexitowego, Nigel Farage, właśnie zamknął swoje liczące od dziesięcioleci konta bankowe, rzekomo z powodów „komercyjnych”, podczas gdy siedem innych banków najwyraźniej odmówiło przyjęcia go jako klienta.
Dopóki nie mamy niezależnych dowodów na to, co naprawdę dzieje się z kontami Farage'a, nie możemy definitywnie wykluczyć możliwości, że bank zamknął jego konta z uzasadnionych powodów handlowych. Ale nawet jeśli to konkretne zamknięcie konta nie miało nic wspólnego z uprzedzeniami politycznymi, nie można zaprzeczyć, że w ciągu ostatnich kilku lat pojawiło się więcej niż jeden odosobniony przypadek karania klientów przez usługi bankowe z powodów politycznych lub ideologicznych.
Na przykład w Kanadzie widzieliśmy banki, którym administracja Trudeau poleciła zamrożenie kont protestujących przeciwko mandatom Vax. W Stanach Zjednoczonych widzieliśmy, jak PayPal na krótko wprowadził politykę upoważniającą go do zamykania kont klientów, których uznano za winnych „dezinformacji”. Wśród ofiar ich nowej polityki był Toby Young, założyciel Free Speech Union, który widział, jak trzy jego konta PayPal zostały nagle zawieszone w 2022 roku.
Pastor kościoła niedawno poinformował w GB News, że jego konto bankowe zostało zawieszone za sprzeciw wobec transpłciowości ideologii propagowanej przez jego bank. Te niepokojące precedensy sugerują, że niektórzy dostawcy usług komercyjnych, takich jak karty kredytowe i pożyczki, wydają się uważać, że ich zadaniem jest upewnienie się, że ich klienci mają „właściwe” opinie na temat ideologii transpłciowej, polityki nakazów szczepień i Bóg wie czego jeszcze. Ich rola jako zwykłych dostawców usług komercyjnych wydaje się im niewystarczająca: odczuwają potrzebę odmowy świadczenia usług osobom, które opowiadają się za opiniami politycznymi lub naukowymi, z którymi akurat się nie zgadzają.
Być może uważają, że muszą oczyścić społeczeństwo z takich opinii, a może uważają, że osoby o takich poglądach po prostu nie są godni ich usług. Oczywiście możesz powiedzieć: „Jeśli nie podoba ci się twój bank, znajdź inny”. I gdyby to był tylko jeden idiosynkratyczny bank, który zdecydował się na celowanie w klientów z powodów politycznych lub ideologicznych, miałbyś rację: w takim przypadku mogłoby to nie być takie wielkie, ponieważ mógłbyś po prostu pójść do innego banku i postawić całą przepraszam odcinek za wami.
Ale kiedy talibanizacja bankowości zaczyna stawać się tendencją ogólnospołeczną lub zaangażowane banki są tak ogromne, że sprawują znaczną kontrolę nad globalnymi systemami płatniczymi (np. niewłaściwą” opinię polityczną może się skończyć albo poważnym niepowodzeniem biznesowym (na przykład utratą z dnia na dzień wszystkich klientów PayPal), albo skutecznym wygnaniem do innego kraju, gdzie życie jest bardziej znośne.
Wyobraź sobie społeczeństwo, w którym zdeklarowani konserwatyści, zwolennicy Brexitu, libertarianie lub socjaliści byli systematycznie wykluczani z usług bankowych: ci, którzy otwarcie sprzeciwiają się politycznym poglądom bankowego establishmentu, byliby skazani na życie jako ekonomiczni pariasi: bez hipoteki, bez kredytu karty i nie ma możliwości prowadzenia normalnej działalności. Obywatele faktycznie straciliby swoje prawo do kupowania i sprzedawania lub normalnego uczestnictwa w gospodarce rynkowej tylko dlatego, że wyrażali opinie, które nie były akceptowane przez bankowy establishment.
Banki stałyby się wówczas instrumentami prześladowań politycznych i totalitarnego myślenia grupowego, a nie instytucjami zajmującymi się świadczeniem usług bankowych ogółowi obywateli. Cena sprzeciwu politycznego stałaby się dla wielu obywateli zbyt wysoka. Plac publiczny szybko przekształciłby się w izbę opinii zatwierdzonych przez establishment bankowy. Ponieważ bankierzy nie są nieomylnymi bogami, opinie, które akceptują, mogą być słuszne, błędne lub po prostu szalone.
Tak czy inaczej, w ramach talibanizowanego systemu bankowego takie opinie nie spotkałyby się z niewielkim sprzeciwem. W końcu większość obywateli, gdyby została zmuszona do wyboru między wyrażaniem odmiennych opinii a przetrwaniem ekonomicznym, wybrałaby przetrwanie ekonomiczne.
A wielu, którzy nie mogą znieść utraty głosu politycznego, prawdopodobnie wyemigrowałoby do kraju, w którym banki nadal świadczą usługi obywatelom bez względu na ich poglądy polityczne, pozostawiając za sobą obywateli, którzy są jak kit w rękach swoich bankierów.
**By David Thunder
**Source
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz