Aury: Energia życia

 

Widziałem aury przez całe moje życie. Pamiętam, że czułem się zaskoczony i zdezorientowany, kiedy po raz pierwszy dowiedziałem się, że nie każdy jest w stanie zobaczyć aury. To poczucie oszołomienia doprowadziło mnie do poszukiwania wskazówek w młodym wieku, co do tego, jaka jest dokładna natura aury.

Moje badania obejmowały wschodnią filozofię, biologię, psychologię Junga, elektromagnetyzm, metafizykę, duchowość new age i mnóstwo innych materiałów, które służyły do rzucenia pewnego światła na zjawisko aury, ale które nie do końca pasowały do tego co zaobserwowałem na własne oczy. Nie mam zamiaru sugerować, że inne interpretacje aury są złe lub słuszne, tylko że nie są one dokładnie dopasowane do tego, czego byłem świadkiem osobiście.

Czytanie aury

To właśnie moje osobiste obserwacje aury doprowadziły do wniosków, którymi teraz się z wami dzielę. Najpierw pozwól mi opisać, najlepiej jak to możliwe, co widzę, gdy odnoszę się do aury. Później, zaoferuję moje przemyślenia dotyczące natury aury.

Widzę wibracje na powierzchni obiektów składające się z wielu kolorów, które wydają się rezonować w zależności od tego jak dużo energii dany obiekt uwalnia lub odbija.

Zauważ jak użyłem słowa obiekty. Aury, które widzę otaczają wszystko, żywe lub nie.

Zauważyłem, że aura ludzi zmienia się w zależności od nastroju i stanu zdrowia. Poszczególne obszary ciała wydają się być bardziej skłonne do manifestowania zmian w aurze niż inne. Szczególnie dłonie, twarz i czoło wydają się być wskaźnikiem ogólnego nastroju i zdrowia. Aura wibruje bardziej intensywnie i wydaje się pomarańczowa lub czerwona w ogólnym kolorze, kiedy osoba jest chora lub cierpi z powodu bólu.

Zaobserwowałem purpurowy odcień w aurze ludzi cierpiących na migrenowe bóle głowy, jak również na depresję. Ten purpurowy kolor jest zwykle widziany w obszarze skroni lub na linii brwi, lecz zauważyłem go także wokół rąk i stóp ludzi z depresją.

Kolor i rozmiar aury zmienia się u ludzi podczas różnych stanów emocjonalnych. Przez rozmiar odnoszę się do odległości na jaką aura rozpościera się od ciała. Ludzie w niespokojnym lub gniewnym nastroju mają aurę, która wydaje się chaotyczna i zwykle ma pomarańczowy/czerwony kolor. Widziałem również zmiany w kolorach aury przed, podczas i po medytacji.

Powietrze otaczające ludzi samo posiada aurę, a aura osoby oddziałuje z aurą otaczającego ją powietrza, czasami niemożliwe jest określenie gdzie zaczyna się aura człowieka a gdzie kończy aura powietrza.

Kolor obiektu ma wpływ na aurę którą tworzy. Jaśniejsze kolorowe obiekty wydają się odbijać energię aury, a ciemniejsze ją pochłaniają. Kolory podstawowe tworzą aurę która najbardziej przypomina kolor aury którą najczęściej obserwuję u ludzi.

Powierzchnia wody wydaje się nie posiadać aury. Uważam to za niezwykłe, ponieważ prawie każda inna rzecz wydaje się generować energię aury lub ją odbijać i posiada widoczne promieniowanie aury. Zakładam, że woda ma specjalne właściwości odnoszące się do energii aury i musi pochłaniać energię aury w takim tempie, że aura nie jest widoczna na jej powierzchni. Zauważyłem, że inne odbijające powierzchnie, lustra, szkło, itp., również wydają się mieć zmniejszony poziom aury, lecz nie tak bardzo jak powierzchnia wody, która nie posiada żadnej obserwowalnej aury.

Przy jednej pamiętnej okazji byłem świadkiem osoby krótko z tym co najlepiej opisać jako czarną aurę. Uznałem to wydarzenie za bardzo niepokojące i niepokojące i nie czułem się skłonny do jakiegokolwiek dalszego szczegółowego badania aury tej osoby.

Prawdopodobnie najbardziej znacząca obserwacja jaką poczyniłem na temat aury dotyczy tematu życia pozagrobowego. W momencie śmierci następuje nagły i intensywny wybuch energii aury. Ten wybuch energii aury promieniuje na zewnątrz w ułamku sekundy i znika. Byłem świadkiem tego zjawiska przy odejściu mojej babci, jak również przy kilku okazjach.

Wiemy, że żywe istoty tworzą i przechowują energię w różnych formach. Wiemy również, że żywe istoty są zdolne do przewodzenia energii elektrycznej i innych form energii w swoim środowisku. Ponadto rozumiemy, że środowisko jest złożonym systemem energetycznym, stale zmieniającym się i przekształcającym jedną formę energii w inną. Burza z piorunami jest dobrym przykładem środowiska w stanie ciągłego przepływu energii. Wierzę, że ludzka aura jest wynikiem różnych energii wchodzących w kontakt i oddziałujących ze sobą. Ludzka aura nie jest koniecznie wyładowaniem energii, ale raczej polem energii stworzonym przez interakcje z polami energii aktywnymi w środowisku.

Nauka w pewnym stopniu potwierdziła te stwierdzenia. Teorie Davida Bohma dotyczące istnienia energetycznego wielowymiarowego wszechświata zapewniają ramy dla odkrycia pochodzenia aury. Dyskusję na temat fizyki teoretycznej odnoszącej się do aury i innych aktywności paranormalnych zachowam na inny artykuł. Wystarczy powiedzieć, że czołowi dzisiejsi naukowcy oferują co najmniej potencjał dla istnienia subtelnych energii w formie ludzkiej aury.

Energia ludzkiej aury jest w stanie oddziaływać z otoczeniem i vice versa, a nieżywe obiekty są w stanie zachować energie żywych istot sugerując metodę przekazywania energii, która nie była przedmiotem poważnych badań.

Kontynuacja badań nad zjawiskami aury może doprowadzić do lepszego zrozumienia subtelnych interakcji żywych istot w obrębie pól energetycznych środowiska. Dalsze badania mogą również dostarczyć cennych spostrzeżeń w dziedzinach komunikacji, psychologii, zdrowia, a ostatecznie mogą nawet zaoferować odpowiedzi na pytania o życie po śmierci.

**Aymen

**Source